تبلیغات
ابرمیم - مطالب ابر نقد فیلم

ابرمیم

سیاهه‌های و بافته‌های مجید ابراهیمیان

پنجشنبه 2 فروردین 1397

 
سوژه‌ای سخت، به‌روز، پرمدعی و منتقددار که رفتن به سراغش از هر کسی برنمی‌آید. حاتمی‌کیا زحمت بسیاری برای نمایش دردهایش متقبل می‌شود. برای نخستین بار جبهه‌های گوناگون معارض دولت سوریه، بر پردۀ سینمای ایران آمد. فیلم پاسخی به این پرسش است که مسئلۀ ایرانیان و نوع انسان با تفکر داعشی چیست و مقابله با آن چه لزومی دارد.
مرزگذاری میان جبهه‌های گوناگون اشرار حمله‌ور به سوریه، از خوبی‌های فیلم است. با تعلیق‌ها و تصمیم‌های نفس‌گیرش مخاطب میخ‌کوب می‌شود و با جامعیت و ساده‌سازی مفاهیمش تفسیر سیاسی روز را می‌آموزاند. نگاه فراملی فیلم، ملیت و وطن را نیز شامل می‌شود و ضرورت دفاع در برابر توحش عریان اسلام‌هراسی را به‌خوبی تذکر می‌دهد. به وقت شام درس‌های دشوار سیاسی را به‌سادگی آموزش داد، حد جدیدی از هنر فیلمسازی در ایران را بر جای گذاشت و با بیان روشن و هنرمندانۀ خود مخاطبان فیلمش را تا آن‌سوی مرزهای کشور گسترده کرد.


  • نظرات() 
  • چهارشنبه 1 فروردین 1397

    خنده فرع بر کمدی است؛ خنده‌ای برای اصلاح، نه لودگی. مصادره با رد کردن اغلب خط قرمزها و تلاش برای ایجاد موقعیت‌های طنز به هر قیمتی، نشان می‌دهد پای‌بندی خاصی به آرمان کمدی ندارد و صرفاً می‌خواهد بخنداند. اینجا کمدی موقعیت اصل می‌شود و فیلمنامه موضوعیتی ندارد. گذر از خطوط قرمز جنسی و سیاسی نیز مانند فیلمنامه ابزاری کاربردی جهت القای حس خنده در مخاطب است.

    از نکات مثبت فیلم یکی ایرانیان خارج‌نشینی است که با القای رسانه‌ها تصور نادرستی از کشور دارند و دست به کارهای خنده‌داری می‌زنند، و دیگر ترسیم شخصیت‌های خیانت‌کاری که از ابتدا نیز در خط درستی نبوده‌اند و با چسباندن خود به تقدس‌ها، هدفی جز رسیدن به امیال نفسانی‌شان ندارند. موسیقی‌های تند و خارج از عرف، نمایش مشروبات الکلی و خوانندگی و رقص زن هیچ‌یک شایستۀ سینمای ایران نیستند. نود دقیقه خنده که کاش با قلقلک نفس‌مان همراه نبود و خندیدن نه هدف، که وسیلۀ تذکر خطاهای‌مان بود.

     

    نقد کامل

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 1 فروردین 1397

    لاتاری روایتی از عشقی نوجوانانه است و گره به مسائل حاکمیتی و نمایاندن دوگانۀ به‌اصطلاح افراطی و معتدل در جریان انقلاب اسلامی می‌خورد. فیلم با طرح درست مسئلۀ غیرت، نیمی از راه را خوب پیش می‌رود. ولی در جهانی نمایشی مهدویان، راه حل‌ها محدود است و اغلب به فاجعه می‌انجامد. ایرانِ لاتاری در تمام مسائل خانوادگی، اجتماعی و سیاسی‌اش به بن‌بست خورده و فرار تنها مجال ممکن نسل جدید است.

    سیمای جریان دینی داخلی در فیلم، در جهان نامی جز این ندارد: داعش؛ چهره‌ای تندرو، بی‌منطق و تروریست. با چنین وصفی، هواداری نیروهای انقلابی از این گونۀ سینما جای تأمل دارد. مهدویان با شلوغ‌کاری‌های حرفه‌ای‌اش، مخاطبان را گیج کرده و با قلقلک نقاط حساس بدنۀ جامعه، حرف ناصواب خود را در پوششی جذاب به دیگران پذیرانده است. لاتاری با چهره‌ای آراسته، برای مسئله‌ای درست، راه حلی نامناسب معرفی می‌کند و با ژستی بی‌طرفانه قضاوت خود را به مخاطب القا می‌کند.

     

    نقد کامل


  • نظرات() 

  • آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها